Klaus-Peter Wolf, Ostfriesentod — Der elfte Fall für Ann Kathrin Klaasen, 2017, 553 blz.
Gekocht: oktober 2018, Van der Velde 3
Uitgelezen: oktober 2018
★★★★☆

Een krimi. Lekker dik. Leest lekker vlot weg. Niet al te veel psychologische diepgang.

Tim Fransen, Brieven aan Koos — Avonturen van een zolderkamerfilosoof, 2018, 232 blz.
Gekocht: september 2018, Van der Velde 3
Uitgelezen: oktober 2018
★★★★★

De achterflap geeft exact weer waar dit boek over gaat:

Moeten we een gelukkig, of eerder een waardevol leven nastreven? Wat is er überhaupt van waarde, in het licht van onze eindigheid? En waarom drinken mensen wijn terwijl druivensap overduidelijk zoveel lekkerder is?

Cabaretier en filosoof Tim Fransen verlaat zijn veilige plekje in de bibliotheek en trekt erop uit, vastbesloten de antwoorden te vinden op de grote vragen van het leven. Terwijl hij zijn filosofische helden achterna reist — Immanuel Kant, Karl Marx, Friedrich Nietzsche, Albert Camus — belandt hij in onverwachte avonturen. Hij legt bloemen bij het graf van een onbekende man, rent angstig door een steeg in de hoerenbuurt van Leipzig en verzorgt bejaarden in een Russisch tehuis.

Zijn lessen tekent hij op in brieven aan zijn goede vriend Koos; brieven die een even grote schat aan wijsheid als klunzigheid bevatten.

Enorm van genoten. Tim Fransen is een meesterlijke verteller.

Bennie Roeters, Tjerk, 2017, 217 blz.
Gekocht: september 2018, ’t Hartje
Uitgelezen: september 2018
★★★★☆

Een vermakelijke roman over het leven van Tjerk Vermaning. Ik had een vaag beeld over Vermaning. Dit boek schept een ander beeld, dat misschien dicht bij de waarheid ligt, misschien ook niet. Het blijft deels giswerk.

Kees Francke, West Mongoolse gezangen — 1995–1998, 2016, 120 blz.
Gekocht: juni 2016, Bol.com
Uitgelezen: september 2018
★★★★★

Gedichten moet je langzaam lezen. Met aandacht. Volledig in je opnemen. Niet meer dan één gedicht per keer. Zo hoort het.

Bij mij werkt dat niet. Ik ben niet iemand die gegrepen wordt door de schoonheid van een bijzondere zin. Geen gedicht is mij dierbaar. Geen frase blijft hangen. Ik lees en vergeet.

De West Mongoolse Gezangen heb ik in één ruk uitgelezen. Precies zoals het niet moet. Maar met deze bundel kan het, omdat de gedichten samen een soort epos in fragmenten vormen. Het is het geheel waaruit beelden komen bovendrijven die blijven hangen, lang nadat de taal is vergeten.

Met West-Mongolië duidt Kees Francke op het uiterste Oost-Groningen, vlak onder de Dollard, waar hij een tijd woont. In een interview vertelt hij dat hij al heel lang naar Mongolië wil, en dat West Mongolië een eerste stap in die richting is.

Mathijs Deen, De Wadden — Een geschiedenis, 2013, 335 blz.
Gekocht: september 2016, Van der Velde 3
Uitgelezen: september 2018
★★★★☆

Literaire non-fictie van het betere soort. Over een gebied dat gewoonlijk ver buiten de boeken over de vaderlandse geschiedenis wordt gehouden, omdat het nationaal gezien politiek en economisch van minder belang is, een gebied met eilanden waarvan de laatste pas sinds kort na de Tweede Wereldoorlog bij Nederland is ingelijfd. Een gebied ook met bewoners die zich graag afzijdig hielden van het Hollandse gekrakeel. En een gebied met een heel eigen, en zeer bewogen geschiedenis. Mathijs Deen kan er fantastisch over vertellen.

Louis Stiller, Gasland — Nederland wordt wakker geschud, 2018, 271 blz.
Gekocht: augustus 2018, Godert Walter
Uitgelezen: september 2018
★★★★★

Zeer belangrijk en boeiend boek. Over de aardbevingen en de ellende voor de inwoners van het aardbevingsgebied (eerste deel van het boek), over de geschiedenis van de olie- en gaswinning in Nederland (tweede deel), en over de zoektocht naar alternatieven voor het gas (derde deel).

Louis Stiller is een geweldige schrijver, die een flinke bult interviews en gedegen onderzoek heeft omgezet in een ware page-turner.

Esther Gerritsen, Broer, 2016, 94 blz.
Gekregen: maart 2016, Van der Velde 3 /boekenweekgeschenk
Uitgelezen: augusts 2018
★★★☆☆

Esther Gerritsen, De trooster, 2018, 211 blz.
Gekocht: augustus 2018, Godert Walter
Uitgelezen: september 2018
★★★★☆

Het korte (want boekenweekgeschenk) Broer vond ik vlot geschreven, maar was me wat te oppervlakkig. Ik was nieuwsgierig naar een langere roman van deze schrijfster. Dat werd De trooster. Ook een mooi boek, maar gezien het onderwerp had er wat mij betreft meer in kunnen zitten. Het was me nog te licht.

Paolo Cognetti, De acht bergen, 2016, 239 blz.
Gekocht: mei 2018, ’t Hartje
Uitgelezen: augustus 2018
★★★★☆

Mooi geschreven, maar ook wel een beetje saai. Twee jongens, ze groeien op, ze worden oud, eentje gaat dood. Hun leven in de bergen en elders. Meer is het eigenlijk niet.

Brock Bastian, The Other Side of Happiness — Embracing a More Fearless Approach to Living, 2018, 188 blz.
Gekocht: augustus 2018, Amazon.de
Uitgelezen: augustus 2018
★★★☆☆

Een boek met interessante ideeën dat helaas niet goed leesbaar is omdat het gebukt gaat onder hetzelfde euvel als zoveel boeken over psychologie: een eindeloze opsomming van experimenten. Waarom toch? Populairwetenschappelijke boeken uit andere vakgebieden bezondigen zich hier niet aan.

De boodschap van het boek, kort door de bocht: van pijn word je een beter mens dan van het najagen van geluk.

Fieke Gosselaar, Het land houdt van stilte, 2018, 196 blz.
Gekocht: augustus 2018, Van der Velde 3
Uitgelezen: augustus 2018
★★★★★

Finsterwolde, Ganzedijk, Hongerige Wolf, Kostverloren, Nieuwe Statenzijl, en achter de dijk de Dollard met z'n verdronken dorpen. Weidsheid. Leegte. De enkeling die hier naartoe trekt doet dit om het leven te ontvluchten. Verhalen zijn er genoeg in deze streek, kleine en minder kleine. Fieke Gosselaar vertelt met een liefde voor het alledaagse, over mens en landschap, een hartverwarmende roman.

flashofgod:

Bernd and Hilla Becher, Lime Kilns, Brielle, Holland, 1968.

Herman Sandman, De lange leegte, 2011, 175 blz.
Gekocht: februari 2012, Godert Walter
Uitgelezen: augustus 2018
★★★★★

Prachtige verhalen over het leven in de veenkoloniën. De schrijver is een jaar jonger dan ik, en in mijn lagereschooltijd woonden we hemelsbreed slechts een paar kilometer bij elkaar vandaan. Veel herkenning dus. Niet in het leven dat de schrijver leidt, dat is heel anders dan dat van mij, maar in de beschrijvingen van de streek en de mensen.