Peter Godfrey-Smith, Other Minds — The Octopus and the Evolution of Intelligent Life, 2016, 255 blz.
Gekocht: maart 2017, Amazon.de
Uitgelezen: mei 2017
★★★★☆

De octopus is niet alleen verbluffend intelligent, zijn intelligentie is ook radicaal anders dan bij de mens. De hersenen van de octopus zijn niet zoals bij ons beperkt tot in het hoofd, maar liggen verspreid door hoofd en armen. Bij de mens lijkt het bewustzijn te huizen ergens in het hoofd, op een afstand boven het lichaam, bij de octopus kan het haast niet anders of lichaam en geest zijn één.

Peter Godfrey-Smith is filosoof met een bijzondere liefde voor octopussen, inktvissen, en hun naaste verwanten. Hij heeft deze dieren vele jaren lang in het wild bestudeerd. In Other Minds onderzoekt hij hoe intelligentie zich heeft ontwikkeld door octopussen en slimme zoogdieren met elkaar te vergelijken. Hij vertelt over de evolutie, over het leven van octopussen nu, in het wild en in gevangenschap, en hij onderzoekt de vraag wat intelligentie is.

Dit is een zeer boeiend boek. Goed geschreven. Avontuurlijk. De delen die gaan over de observaties van octopus zijn het boeiendst. Wanneer de schrijver intelligentie filosofisch wil verklaren gaat het naar mij smaak te veel richting speculatie. Het waardevolste van dit boek is dat het je een heel mens-vreemde manier van bestaan laat verbeelden.

Elizabeth George, A Place of Hiding, 2003, 779 blz.
Gekocht: maart 2017, Mamamini
Uitgelezen: mei 2017
★★★☆☆

Zelden lees ik een misdaadroman.

Ik heb me wel eens gewaagd aan een literaire thriller, meer dan eens, en ik kan niet anders dan concluderen: een literaire thriller is niet literair, en spannend is het ook niet. De enige spanning die je voelt is in je tenen die kromtrekken van de dialogen die zo uit een schoolopstel lijken te komen.

Echte thrillers kunnen nog wel eens boeien.

A Place of Hiding leest lekker weg, en met bijna 800 pagina’s kun je een aantal prettige uurtjes doorbrengen. Maar om nou te zeggen dat zo'n boek m'n leven verrijkt… nee.

Het stelt niets voor

Mariana Enriquez, Dingen die we verloren in het vuur, 2016, 268 blz.
Gekocht: maart 2017, Van der Velde 1
Uitgelezen: april 2017
★★★★★

De omslag doet je vermoeden dat je hier een boek hebt met verhalen over saters en trollen, maar dat valt tegen. Of mee. Het is maar hoe je het bekijkt. Wel is het een boek waarin in veel verhalen het onzienlijke op de loer licht.

Sterke verhalen van een Argentijnse schrijfster, geboren tijdens de dictatuur. Het leven is niet fraai in deze verhalen, de straten niet veilig. Viezigheid en smorende hitte leiden tot extreem gedrag.

Veel korte verhalen ben je vergeten als je een bundel dicht slaat. Niet deze verhalen. Dit blijft je bij.

Kerry Egan, On Living, 2016, 208 blz.
Gekocht: maart 2017, Van der Velde 1
Uitgelezen: april 2017
★★★★☆

Een geestelijke die stervende mensen begeleidt doet verslag. Over wat de stervenden haar hebben geleerd.

Soms is de toon van het boek mij te zalvend. Maar ook voor een niet-gelovige bevat die boek mooie verhalen.

Tom Wolfe, Het koninkrijk van de taal, 2016, 176 blz.
Gekocht: april 2017, Van der Velde 3
Uitgelezen: april 2017
★★★★★

Tom Wolfe is vooral bekend als romanschrijver. Ik heb nog nooit een roman van hem gelezen. Het koninkrijk van de taal is non-fictie. De flair waarmee het geschreven is doet mij denken dat zijn romans ook een feest moeten zijn om te lezen.

Een boek over taalonderzoek in de laatste anderhalve eeuw.

Over evolutie, over Wallace en Darwin. De bijtende pen van Wolfe laat je op een nieuwe manier kijken naar een bekende geschiedenis.

Over hoe Darwin en andere biologen worstelden met de vraag naar de oorsprong van taal.

Over hoe Chomsky als een cultleider de taalkunde met een dwaalspoor op de kaart zette. Over hoe deze man in zijn ivoren toren onttroond werd door een ‘ordinaire’ veldwerker.

Een heerlijk boek voor iedereen met interesse voor taalkunde. Ik heb het in één ruk uitgelezen.

Herman Koch, Makkelijk leven, boekenweekgeschenk 2017, 95 blz.
Gekregen: maart 2017, Van der Velde 3
Uitgelezen: april 2017
★★★☆☆

Ik dacht nog even dat we een verrassende ontknoping zouden krijgen, maar dat viel tegen.

Makkelijk lezen, makkelijk weer vergeten.

Caitlin Doughty, Smoke Gets In Your Eyes — And other lessons from the crematorium, 2015, 254 blz.
Gekocht: maart 2017, Van der Velde 1
Uitgelezen: april 2017
★★★★★

Een prachtig en inspirerend boek. Van de achterflap:

From her first day at Westwind Cremation & Burial, twenty-three-year-old Caitlin Doughty threw herself into her curious new profession. Coming face-to-face with the very thing we go to great lengths to avoid thinking about she started to wonder about the lives of those she cremated and the mourning families they left behind, and found herself confounded by people’s erratic reactions to death. Exploring our death rituals - and those of other cultures - she pleads the case for healthier attitudes around death and dying. Full of bizarre encounters, gallows humour and vivid characters (both living and very dead), this illuminating account makes this otherwise terrifying subject inviting and fascinating.

Misschien krijg je van die beschrijving het idee dat het een wat frivool boek is, maar dat is niet juist. Het boek is een plezier om te lezen, maar er zit veel onderzoek achter. Caitlin Doughty heeft zes jaar aan het boek gewerkt. Voor haar is het onderwerp zeer belangrijk.

Meer over Caitlin Doughty op de website van de door haar opgerichte The Order of the Good Death.

Mark Manson, The Subtle Art of Not Giving a Fuck — A Counterintuitive Approach to Living a Good Life, 2016, 212 blz.
Gekocht: maart 2017, Van der Velde 3
Uitgelezen: april 2017
★★★☆☆

Een boek met een paar interessante ideeën, maar naar het einde toe wordt het mij wat te drammerig.

Wat het meest blijft hangen is dat de schrijver dol is op het woord fuck.

Melissa Yancy, Dog Years, 2016, 223 blz.
Gekocht: december 2016, Amazon.de
Uitgelezen: maart 2017
★★★★☆

Verhalen over mensen met ziekten en gebreken. Over menselijke veerkracht. Openhartig. Nergens sentimenteel.

Robert Moor, On Trails — An Exploration, 2016, 340 blz.
Gekocht: augustus 2016, Van der Velde 3
Uitgelezen: maart 2017
★★★★☆

Over sporen en paden. Dierensporen. Trekkerspaden. De oudste sporen achtergelaten door diertjes op de zeebodem. De routes die mieren volgen, en schapen en olifanten. En mensen in primitieve​re tijden. En voetpaden van nu die tienduizenden kilometers lang zijn.

Geschreven door een langeafstandswandelaar, die zelf jarenlang op pad ging om alle soorten paden te onderzoeken. Boeiend, vol belevenissen, en een lekker laagje gefilosofeer.